هدف این پژوهش، تبیین نقش معلمان، مدیران و والدین در ارتقای یادگیری معنادار در کلاس‌های چندسطحی و ارائه یک الگوی مفهومی بومی با رویکرد کیفی و مبتنی بر نظریه داده‌بنیاد بود. پژوهش با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و سپس نمونه‌گیری نظری انجام و داده‌ها از طریق ۲۷ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۱۲ معلم، ۸ مدیر و ۷ والد در مدارس چندسطحی استان مازندران گردآوری شده و بر اساس فرایند سه‌مرحله‌ای کدگذاری باز، محوری، و انتخابی اشتراوس و کوربین مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد یادگیری معنادار در این کلاس‌ها حاصل تعامل پویای سه رکن اصلی مدرسه است و زمانی تحقق می‌یابد که راهبردهای تدریس معلم، رهبری حمایتی مدیر و مشارکت آگاهانه والدین در یک مسیر هم‌افزا قرار گیرد. شرایط علّی مانند ناهمگونی سطح یادگیری، شرایط زمینه‌ای همچون کمبود منابع، و شرایط مداخله‌گر نظیر نگرش والدین و سبک رهبری مدیر، بر کیفیت اجرای راهبردهای آموزشی مؤثر بودند. مدل مفهومی نهایی پژوهش نشان می‌دهد که ایجاد یادگیری معنادار، نیازمند شبکه‌ای از کنش‌های هماهنگ است و تلاش‌های فردی لزوما به نتایج دلخواه منتهی نمی‌شوند، و کلاس‌های چندسطحی در صورت مدیریت صحیح می‌توانند بستری مؤثر برای توسعه مهارت‌های شناختی و افزایش خودکارآمدی دانش‌آموزان باشند.